Girne kıyılarına hâkim bir kayalık üzerine kurulan Bellapais Manastırı’nın tarihi 12’nci yüzyılın sonlarına uzanıyor. Selahaddin Eyyubi’nin 1187’de Kudüs’ü ele geçirmesinin ardından Kıbrıs’a göç eden Augustinusçu rahipler bölgeye yerleşti. Manastırın ilk binası 1198 ile 1205 yılları arasında inşa edildi.
Lüzinyan döneminde bugünkü görünümünü kazandı
Manastır, 13’üncü yüzyılda Lüzinyan Krallığı döneminde genişledi. Bugün ayakta kalan bölümlerin önemli bir kısmı Kral III. Hugh döneminde inşa edildi. Manastırın en iyi korunmuş bölümlerinden olan kilise de bu yüzyıldan günümüze ulaştı. Avluyu çevreleyen revaklar ve tonozlu yemekhane ise 14’üncü yüzyılda, Kral IV. Hugh döneminde yapıya eklendi.
Osmanlıların 1571’de Kıbrıs’ı fethetmesinin ardından manastırın Katolik dinî kurumu olarak faaliyetleri sona erdi. Yapı daha sonra Ortodoks Kilisesi’ne verildi.
Roma lahitleri el yıkamak için kullanıldı
Manastırın avlusunda üst üste duran Roma dönemine ait iki mermer lahit, bir dönem rahipler tarafından el yıkamak için kullanıldı. Avludan geçilen yemekhanede ise denize bakan altı büyük pencere, doğu duvarındaki gül pencere ve yemek sırasında vaaz vermek için kullanılan kürsü bugün de görülebiliyor.
Bellapais adı “Barış Manastırı” ile ilişkilendiriliyor
Beylerbeyi köyünün diğer adı olarak da kullanılan Bellapais, Fransızcada “Barış Manastırı” anlamına gelen Abbaye de la Paix ifadesiyle ilişkilendiriliyor. Manastırın dış cephesindeki kitap okuyan kadın ve sırtında merdiven taşıyan adam gibi kabartmalar, Orta Çağ taş ustalarının işçiliğini günümüze taşıyor.
